Alex Potter en Il Gardellino presenteren twee cantates van Bach uit 1726: Geist und Seele wird verwirret BWV 35 en Gott soll allein mein Herze haben BWV 169. In deze cantates is de wereldlijke oorsprong van het genre duidelijk. De expressieve recitatieven en virtuoze aria’s getuigen meer van de invloed van de opera dan van Bachs lutherse wortels. Bovendien speelt instrumentale muziek een prominente rol in deze cantates, die worden voorafgegaan door zelfstandige symfonieën.

Ter afsluiting van het programma speelt Leo van Doeselaar Toccata, Adagio en Fuga in C-groot BWV 564, een werk dat de groeiende invloed van de concertovorm op Bachs denken illustreert. Net als de rest van het programma wordt dit werk gespeeld op het Treutmann-orgel van de Collegiale kerk St. George in Grauhof.

Dit album biedt de luisteraar de mogelijkheid om het kleurenspectrum te horen dat Bach van een orgel verwachtte.  Bij vele uitvoeringen  vandaag is het gebruikelijk om een deel van het repertoire op een positief orgel te vertolken, maar in zijn tijd maakte Bach volop gebruik van de grote orgels van de kerken waar hij werkzaam was.

Booklet: EN, FR, DE

Gezongen teksten: DE, EN

Brahms componeerde relatief weinig originele werken voor piano à quatre mains, maar bewerkte bijna al zijn kamermuziek en orkestwerken voor vierhandig piano. Hij speelde de meeste werken ‘nat van de pers’ vierhandig met Clara Schumann en schatte daarbij haar mening zeer hoog in. In zijn Hongaarse Dansen toverde Brahms op briljante wijze originele Hongaarse melodieën en ritmes om tot een veelkleurig orkestraal geheel. Op de Blüthner-vleugel uit 1867 wordt nog duidelijker hoe Brahms perfect de vier handen over het hele klavier in zijn schrijfwijze wist uit te buiten. De verschillende liggingen komen als vanzelf transparant en helder naar voren. Niet algemeen bekend is, dat Brahms een groot bewonderaar en vriend van Johann Strauss was. En niet alleen van Strauss, maar ook van Walzer ! Van zijn Liebeslieder-Walzer maakte Brahms een versie voor solo quatre-mains. Het allerlaatst genoteerde thema van Robert Schumann gebruikte Brahms in zijn hommage aan Schumann, onmiddellijk na diens dood in 1856: de Variaties op. 23 voor vierhandig piano, afgesloten met een indrukwekkende treurmars.

Brahms was dé logische keuze voor het pianoduo Wyneke Jordans & Leo van Doeselaar om een reeks opnames met vierhandige pianowerken van grote Duitse componisten op historische instrumenten af te sluiten.

Booklet: EN, FR, DE

Booklet: EN